[ Pobierz całość w formacie PDF ]
.A�umdus sinkis sur folion de arbo, �ustesuper ili.Ne, ili ne parolis pri amo kaj �io tia, sed disputis, pre-ska� kverelis.Sur la ka�tanarbojn falis nigra ombro; eble tial la Prin-cino kaj Junulo ne estis inklinaj al amkonfesoj.Tre prok-sime, en distanco de kelkaj pa�oj la teron iluminis latenera lumo de la luno.Sed la ombro andante surruli�isla iluminitan spacon. Balda� tiu �i malbenita ombro de la horlo�o, iran-ta pasintecen, inundos la tutan mondon, se nur la Ma-gistro.�.�. angore zumis A�umdus. Malvarme kaj tenebre, triste diris la Princino. Jes, malvarme kaj tenebre, ni do ree estas en la mez-epoko, e�is la Junulo. �u morga� oni ree kondukos vin al la Inkvizitoro? Jes.�.�.Morga�, respondis la Junulo. La kompatinda, malsa�a.�.�.Kaj vi ree estos ripe-tanta, ke la Tero giras �irka� tiu �i malgranda Suno?99PIZULO KAJ SIMPLULOeLIBRO Jes! Kaj sub torturo? Kion do alian mi povas diri? Koperniko ja pruvis, ketio estas la vero. Absurdo.�.�.La tuta strato, la tuta kvartalo, la tutaurbo scias, ke tio estas absurda, sed vi gurdas la vian, porke oni mortigu min kaj vin.La Junulo silentis, mallevinte la kapon. Al �iuj estas konate, adis la Princino, ke laSuno levi�as tie, malanta� la frukta bazaro.Onjo Petra,kiu plej bone bakas la kukojn kun rabarbo, frue mateneiris la� la pomaj vicoj kaj vidis, kiel la stulta Suno dor-ma�as sub la alero.Onjo Petra ankora� pensis: Kiagrandega ru�a pomo, levis �in kaj faligis �i estis trevarmega.Vi ja kredas al onjo Petra?!La Junulo silentis. Kaj on�jo Piter, �efo de la Nokta Gardantaro, iriskun patrolo la� la bordo de la maro kaj ekvidis vian dis-komplezan Suneton, kiu estas al vi pli kara ol mi kaj lavivo.�i plendrinkis ebria kaj sterna�is sin dum neper-mesebla tempo en nepermesebla loko.La on�jo Piterbatis �in per la piedo, kaj �i momente ruli�is trans lahorizonto en la maron e� ne ekblekis.�iuj do devasobei la determinitan ordon.Vi ja kredas al on�jo Piter? Sed ja.�.�. provis komenci la Junulo, sed la Prin-cino ne permesis al li findiri.100PIZULO KAJ SIMPLULOeLIBRO Kaj maljuna on�jo Inkvizitoro tiel mal�ojas, ke vikontra�diras al li, kaj oni estas devigata ree vin pride-mandi.Vi devas diri tion, kion oni al vi ordonas, tion, alkio kredas �iuj oma�indaj homoj, e� se vi mem ne kre-das al tio.Alie mi foriros de vi.Mi foriros de vi por �iam.La princino, ne turnante sin, foriris.Kaj la Junulo staris �e la benko sub ka�tanarbo, kva-za� denove �toni�is.Li ne ploris kaj ne petegis, kiel fa-rus mi kaj �iu alia, sed nur diris post la Princino kun siastranga suferplena grimaco: Du mil libroj estas skribitaj pri maljuna doktoroFa�sto, kiu vendis la animon al la diablo por �ion scii kaj�ion vidi.Kial do ekzistas tiel malmultaj libroj pri mili-onoj da homoj, kiuj vendas la animon al la diablo pornenion scii kaj nenion vidi?La Princino foriris �iam malproksimen, A�umdustimi�is. Do kio, �u oni atendu ankora� okcent jaroj �is kiamili denove renkonti�os kaj denove kverelos? Do ne! �ikolere ekrigardis min. Je kiu diablo vi rigarda�as �iu-flanken anstata� flugi al la Princino kaj ordoni al �i re-veni.Mi jam �esis atenti �ian krudecon kaj eble pli trankvilerespondis: Unue, mi ne estas tute senpartia persono kaj mipene pacigus la Princinon kun la Junulo, kvankam, cer-101PIZULO KAJ SIMPLULOeLIBROte, mi deziras al ili feli�on.Kaj vi mem dum la tuta tem-po zumas, ke mi estas simplulo; kiu a�skultas simplu-lon?! Absurdo! preska� �emkriis A�umdus, e� ne fin-a�skultinte min. Mi la lastan fojon demandas vin: �uvi vere ne diros al la �arma pareto, ke ili pli rapide mo-vi�u el la ombro de la diabla horlo�o? Do tute proksimeestas serena luna lumo! Mi konas vin, fabelistojn! Vi�iam trovos ka�zon por resti flanke de interbati�o kunla plej nobla aspekto.Mi terure ofendi�is. Kiel vi povas, do �us.�.�. Nu, ne koleru, ridetante, kvaza� nenio okazus,zumis A�umdus. Oni do diras al vi, ripozu, mi memsukcesos.Kun tiuj vortoj A�umdus startis aeren.Oni do ne treagrable ripozas sur la folio de ka�tanarbo.Hazardaventopu�o deblovos vin.�iu pigra promenantulo-paseropost tempesta nokto povas senintence kolizii kun vi, kieldirite, venena vermeto. Ne, ne pri tiu forpaso li revis , pensis mi pri si, kieloni skribas en libroj.Sed, en vero, mi ne revis pri ia for-paso.Feli�e, A�umdus balda� revenis.�u vi pensas, ke �ipetis pardonon pro sia konduto? Nenio simila.�i estispreska� krevanta pro memkontenteco:102PIZULO KAJ SIMPLULOeLIBRO Sur la selon, kaj ni flugu.Voje �i tuttempe babiladis. Mi ne komprenas, kion farus homoj sen mi
[ Pobierz całość w formacie PDF ]